wiesz... czytać spokojnie tego wiersza jakoś nie mogę kiedy opisujesz takie rzeczy, które przyspieszają bicie serca. widzę też, że zmieniłas układ strofek poprzez rozdzielenie tylko po co skoro to Twój najlepszy wiersz? wiadomo, każdy czasami odbiera to samo całkiem inaczej, jeden lubi jak mu kwiaty padają, drugi jak liście żółkną a jeszcze inny słyszy stukot młotka bijącego gwoździe do drzewca...całość dla mnie jako znaczenie i przekaz w tym wierszu jest może i ok ale ten rytm nie bije mi tam jak należy...i co ja za to mogę...?

tym razem jak dla mnie, nie jest to Twój udany wiersz. czytając zawarte tu słowa odczuwa się taki rytm i tempo jakby przybijało się ''gościa'' do drzewca... wiem, że stać Cię na więcej, więc czekam na kolejne, rewelacyjne wiersze

bardzo pięknie oddana pamięć

i nie wódź nas na pokruszenie

koziołkuje lekką radością tańcząc wokół cieni w świetle pozytywnego humoru

barwne i syczące jadem piekło w kotle smołą bulgoczące, że aż snute złotym słowem między tym a tamtym światem

nie bo nie, bo - tak. podoba się to, efekt daje do efektu

baśniowe spojrzenie wystrojone czarem nocy

niezłe to berło..

poszurane ale na wesoło

systemowo trafione w samo sedno a przekazem na amen tego systemu
podoba mi si

wyraziłaś to, co wyrazić chciałaś w sposób bardzo świetlisty

zgrabnie, kolorowo i z nadzieją

spojrzenie bardzo ciekawe, jakby zza muru wykrzyczane emocje ku przestrodze...
trochę jednak unoszą się te rzędy żołnierzy lekkim banałem ale mimo wszystko oddaje hołd w ocenie bardzo dobrej

przekaz miażdżący, ryje PO sercu pazura(mi) kawał świni z niego(dzien) jest jako człowiek

oko proroka.... mysliciel...

ta sama słodycz...

słodki przekładaniec....w opieszałych snach...

ech... a ja idę dziurke w śniegu wysikać i jajko spod kury wybrać....

czegoś mi tu jednak brakuje.... może tego nie czuję...

takie wspomnienia to skarb... ja wszystkich nie pomnę, emocje...emocje... śpiworek... przy wielkim kuchennym radiu

wolność to nie tylko narkotyki.... do wolnosci należy dojrzewać powoli... wtedy osad mdłej perzeszłosci nie przesłoni suchej skórki tłem miłości w tytule kolejowej wolności. bardzo dobre w moich mętnych i zanieczyszczonych torach

wiosna będzie trwała wiecznie... gdy gawędziarz znów zaprosi swą Zuzannę w tych rózowych ikularach, na jej twarzy, przy sędziwym dębie złocistym

bardzo dobre chwile, które czytam w moim sercu, błyskawicznie zamykając drzwi do narastających lęków

musi być dobrze skoro słowa tak pieknie okalają duszę...